Przejdź do zawartości

Alfons Bobowik

Z Leksykon Kultury Warmii i Mazur
Fot. Michał Bołtryk.
Źródło: www.samiosobie.info
Ełk, Mazurskie Towarzystwo Naukowe, 2011.
Uczestnicy konferencji z okazji 150. rocznicy urodzin M. Kajki. Od prawej: Alfons Bobowik, Alicja Kołakowska, Agnieszka Obrębska, Janusz Jasiński, Zbigniew Chojnowski, Magdalena Żółtowska, Anita Romulewicz, Ełk 2008.
Źródło: elk24.pl

(1939–2023[1]) – pedagog, historyk, doktor nauk humanistycznych, działacz społeczno-kulturalny

Biografia

Urodził się w 1939 r. w Siereciowcach na Grodzieńszczyźnie w rodzinie chłopskiej, jako syn Stefana i Marianny. Wcześnie został osierocony. Ojciec, uczestnik wojny obronnej z Niemcami we wrześniu 1939 r., pod Garwolinem dostał się do niewoli, skąd zbiegł i ukrywał się. Należał też do Armii Krajowej na Grodzieńszczyźnie. W 1943 r. ujęty przez Niemców, jako więzień polityczny został stracony o bozie koncentracyjnym w Sztutthofie. Matka zmarła w wyniku chorób w 1945 r. Po stracie rodziców Alfons wychowywał się wraz z młodszym o trzy lata bratem Stanisławem u wuja Jana Eksterowicza. Następnie został umieszczony w Domu Młodzieżowym w Białymstoku. Ukończył Zaoczne Studium Nauczycielskie w Ełku, Akademię Rolniczo-Techniczną w Olsztynie, magisterskie studia z pedagogiki zawodowej w Instytucie Oświaty i Postępu Rolniczego w Olsztynie. W 2000 r. obronił tytuł doktora na Wydziale Historyczno-Socjologicznym na Uniwersytecie w Białymstoku (pracę pt. "Szkolnictwo na ziemiach północno-wschodnich II Rzeczypospolitej,1918-1939" napisał pod kierunkiem promotora prof. dr hab. Michała Gnatowskiego).). Po zdobyciu wykształcenia podjął pracę jako pedagog. Od 1959 roku pracował jako nauczyciel. Następnie pełnił funkcje dyrektorskie w oświacie i administracji terenowej. Koncentrował swoją działalność na pracy społecznej i kulturalnej. Mieszkał w Ełku. Miał córki i wnuki. Zmarł 18 marca 2023 r.[1]

Działalność

Był inicjatorem i założycielem oraz prezesem organizacji skupiających dzieci wojny w Ełku, a także Krajowej Federacji Kombatanckich Związków Dzieci Ofiar Wojny w Łodzi. W 2003 r. powołał do istnienia Mazurskie Towarzystwo Naukowe w Ełku i kierował nim. Zajmował się badaniem historii regionu oraz zachowaniem i przenikaniem się kultur pogranicza Mazur, Podlasia i ziem wschodnich. Wyniki swoich badań przez wiele lat prezentował na łamach czasopism krajowych i zagranicznych. Opublikował m.in. cykle artykułów:

W 2004 r. założył i pełnił funkcję redaktora naczelnego „Rocznika Ełckiego”, gdzie m.in. relacjonował działalność organizacji mazurskich, opracowywał kalendarium wydarzeń w Ełku i powiecie ełckim, pisał recenzje oraz przybliżał sylwetki osób zasłużonych dla regionu (Władysława Rataj, Ryszard Guz, Michał Kajka, Karol Fox, Jerzy Niemczyk, Eugenia Mikłaszewicz, Antoni Bogdanowicz, Franciszek Nowicki, Norbert Lisowski, Janusz Benedykt Borowy, Edward Koszade, Matylda Kosiarek, Jerzy Bulkowski, Bolesław Sobotko, Edward Ćwikowski). Był redaktorem książek:

  • Historia spółdzielczości mieszkaniowej i budownictwa w Ełku 1945-2005 (historia, fakty i ludzie) (2006)
  • Mazurskie echa (2008) – autor Jerzy Cichowicz

W 2011 r. ukazała się jego autorska książka pt. Historia polskich dzieci ofiar drugiej wojny światowej na Podlasiu i Mazurach. Uczestniczył w wielu konferencjach w Polsce i za granicą, gdzie prezentował zagadnienia związane z kulturą, historią i dziedzictwem Mazur oraz Ziemi Ełckiej. Był też organizatorem spotkań i konferencji o charakterze naukowym i kulturalnym, m.in. Konferencji z okazji 150. rocznicy urodzin Michała Kajki (2008). Prowadził też oficynę wydawniczą Mazurskiego Towarzystwa Naukowego w Ełku, wspierającą wydawanie książek innych autorów. Był przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Towarzystwa Naukowego im. W. Kętrzyńskiego w Olsztynie. Był założycielem Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Ełku. Zasiadał w kapitule Nagrody Białej Lilii, przyznawanej od 2007 r. za wybitny wkład w rozwój miasta Ełku.

Nagrody i wyróżnienia

  • Tytuł „Ełczanin Roku 2009”
  • Odznaczenie Ministra Kultury i Edukacji Narodowej (2009)
  • Laureat mazurskiego konkursu pamiętnikarskiego (2004)

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Urząd Miasta Ełku, Odszedł dr Alfons Bobowik, 20.03.2023; „Gazeta Olsztyńska”, Wspomnienie. Dr Alfons Bobowik, 20.03.2023; Grobonet, Alfons Bobowik, ur. 28.03.1939, zm. 18.03.2023, cmentarz Bartosze w Ełku [dostęp: 9.10.2026].

Bibliografia

  1. Bobowik, Alfons: Historia polskich dzieci ofiar drugiej wojny światowej na Podlasiu i Mazurach / Alfons Bobowik. – Ełk : Mazurskie Towarzystwo Naukowe, 2011. – S. 156, [4 okł].
  2. GEM: Nauczyciele z Ełku odznaczeni przez ministra / GEM // „Gazeta Olsztyńska”. - 2009, nr 160, dod. „Rozmaitości Ełckie”, nr 28, s. 3.
  3. Boharewicz-Richter, Anna J.: Ełczanin Roku 2010 / Anna Boharewicz-Richter // „Ełk i My”. - 2010, nr 3, s. 13.
  4. Bobowik, Alfons: Odkrywanie historii : pierwsze koło naukowe w Ełku / Alfons Bobowik ; rozm. Magda Bozio // „Gazeta Współczesna”. - 2004, nr 70, s. 5.
  5. Brozio Magda: Jakie życie takie wspomnienia : nagrodzono zwycięzców mazurskiego konkursu pamiętnikarskiego / M. Brozio // „Gazeta Współczesna”. - 2004, nr 111, s. 4.

Zobacz też

Źródło: „https://leksykon.cormo.systems/index.php?title=Alfons_Bobowik&oldid=121716”