Przejdź do zawartości

Ewa Pałuska

Z Leksykon Kultury Warmii i Mazur
Fot. Ryszard Czerwiński.
Źródło: Autografy, Olsztyn, „ElSet”, [2007], teka. Z archiwum WBP w Olsztynie
(Od lewej) Agnieszka Grzybowska, Artur Steranko, Ewa Pałuska w sztuce Płatonow.
Źródło: Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie, informator październik 2005. Ze zbiorów WBP w Olsztynie.

Ewa Pałuska-Szozda (1975- ) – aktorka Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie

Biografia

Urodziła się w 1975 r. w Olsztynie i tutaj dorastała. Studiowała rusycystykę. W 1998 r. ukończyła Studium Aktorskie im. Aleksandra Sewruka w Olsztynie.

Studiowała także pedagogikę, dziennikarstwo i komunikację społeczną oraz logopedię na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim. Uzyskała stopień doktora sztuk teatralnych na Wydziale Aktorskim Akademii Teatralnej w Warszawie. W Studium Aktorskim im. Aleksandra Sewruka prowadzi zajęcia z ruchu i rezonatorów oraz konsultacje logopedyczne, a na Wydziale Nauk Humanistyczno-Społecznych w Olsztynie wykłada kulturę żywego słowa i małe formy teatralne.[1]

Działalność

W latach 1998-2004 pracowała w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Od 2004 pracuje w zespole Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie.

Role teatralne

W jej dorobku aktorskim znajdują się m.in. role:

  • Vladimir – Czekając na Godota S. Becketta
  • Żona – Nie-Boska komedia Zygmunta Krasińskiego
  • Pani – Mrożek Pieszo według Stanisława Mrożka
  • Maria Grekow – Płatonow A. Czechowa
  • Helena Bułhakow – Bułhakow H. Wojtyszki
  • Hesia – Moralność pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej
  • Dziwka – Korowód A. Schnitzlera
  • Regana – Król Lear Williama Szekspira
  • Anna – Bliżej P. Marbera
  • Elka – Podróż do wnętrza pokoju M. Walczaka
  • Marianna – Wesoło M. Reczka
  • Sally Chessington – Z rączki do rączki M. Cooney’a
  • Anna Zofia Szampan – Kiedyś szło lepiej
  • Czarownica Jaga, Czarownice – Kajko i Kokosz
  • Tora Teje - Twórcy obrazów
  • Alicja Ford – Wesołe kumoszki z Windsoru
  • Medea – Manhattan Medea
  • Hella/Strażnik – Mistrz i Małgorzata
  • Marianna – Skąpiec
  • Paulina – Mewa A. Czechowa (premiera 9 maja 2025 r.).[2]
  • Telimena – Pan Tadeusz
  • Gospodyni – Wesele
  • Pani Ochołowska – Opętani
  • Ciotka, Babka, Aresztant 1 – Zabicie ciotki
  • Matka Gudrun, Matka Janki, Radziecka Lekarka, Pielęgniarka Anneliese, Stankiewiczowa – Toń[3]

Nagrody i wyróżnienia

  • Dzika róża – nagroda kieleckich dziennikarzy dla najlepszego aktora (2001)[4]
  • Nagroda w plebiscycie Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie „ Teatralna Kreacja Roku”, za rolę Żony w Nie-Boskiej komedii (2006)
  • „Teatralna Kreacja Roku” za rolę Heleny w Bułhakowie (2007).[5]
  • „Teatralna Kreacja Roku” (2018).[6]
  • Nagroda Radia RMF FM za debiut na kieleckiej scenie (1999).[7]
  • Nagroda Radia Fama (2000).[8]
  • Nagroda TVP Olsztyn.[9]
  • Nagroda Marszałka Województwa w dziedzinie kultury (2018).[10]

Ciekawostki

Lubi dobre kino, muzykę, jazdę konną, narty i żeglarstwo.

Bibliografia

  1. Informator teatralny: 2-3. – Olsztyn, Teatr im. Stefana Jaracza, 2009. – Z archiwum Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Olsztynie.
  2. Pałuska, Ewa: Twarze olsztyńskiego teatru / Ewa Pałuska ; rozm. Andrzej Zb. Brzozowski // „Nowe Życie Olsztyna”. - Nr 34 (2007), s. 47.
  3. Waś, Beata: Taki utwór trafia się raz w życiu : uroczysta gala na zakończenie XIV Olsztyńskich Spotkań Teatralnych / Beata Waś, leon // „Gazeta Olsztyńska”. - 2006, nr 73, s. 5.
  4. Pałuska, Ewa: Oko bez uśmiechu : Ewa Pałuska i Marian Czarkowski zwycięzcami teatralnych Kreacji Roku / Ewa Pałuska, Marian Czarkowski ; rozm. Beata Waś // „Gazeta Olsztyńska”. - 2006, nr 74, s. 6.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Teatr im. Stefana Jaracza, Ewa Pałuska-Szozda – biogram, dostęp: 1.11.2026.
  2. ↑ Teatr im. Stefana Jaracza, Mewa – obsada i premiera, dostęp: 1.11.2026.
  3. ↑ Teatr im. Stefana Jaracza, Ewa Pałuska-Szozda – role, dostęp: 1.11.2026.
  4. ↑ Tomasz Man, recenzja dorobku Ewy Pałuskiej-Szozdy, Akademia Teatralna, 2019, s. 2, dostęp: 1.11.2026.
  5. ↑ Tomasz Man, recenzja dorobku Ewy Pałuskiej-Szozdy, Akademia Teatralna, 2019, s. 2, dostęp: 1.11.2026.
  6. ↑ Teatr im. Stefana Jaracza, Ewa Pałuska-Szozda – nagrody, dostęp: 1.11.2026.
  7. ↑ Tomasz Man, recenzja dorobku Ewy Pałuskiej-Szozdy, Akademia Teatralna, 2019, s. 2, dostęp: 1.11.2026.
  8. ↑ Tomasz Man, recenzja dorobku Ewy Pałuskiej-Szozdy, Akademia Teatralna, 2019, s. 2, dostęp: 1.11.2026.
  9. ↑ Teatr im. Stefana Jaracza, Ewa Pałuska-Szozda – nagrody, dostęp: 1.11.2026.
  10. ↑ Tomasz Man, recenzja dorobku Ewy Pałuskiej-Szozdy, Akademia Teatralna, 2019, s. 2, dostęp: 1.11.2026.
Źródło: „https://leksykon.cormo.systems/index.php?title=Ewa_Pałuska&oldid=122012”